De 5 wreedste executiemethoden die vroeger werden toegepast

In 1619 werd raadspensionaris Johan van Oldenbarneveld wegens landverraad ter dood veroordeeld en onthoofd op een schavot; een van de meest tragische gebeurtenissen uit de tijd de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Deze wrede vorm van executeren was echter niet de enige methode die vroeger werd toegepast. Hieronder volgen de 5 wreedste executiemethoden uit de geschiedenis:

1. Gehangen, getrokken en gevierendeeld
Bij deze Engelse methode (genaamd ‘Hanged, Drawn and Quartered’) [Gehangen, Getrokken en Gevierendeeld] werden de slachtoffers eerst vastgebonden aan een houten paneel en door een paard door de stad getrokken. Vervolgens ondergingen ze meerdere ophangingen, waarbij de onfortuinlijke lieden iedere keer net voordat ze stikten weer gered werden. De beul bond het naakte slachtoffer daarna vast op een houten rek voor het meest wrede deel van de executie. Hij werd gecastreerd en ontdaan van al zijn ingewanden, die vervolgens voor zijn eigen ogen in brand werden gestoken. Als het slachtoffer na al deze martelingen nog in leven was, werd hij onthoofd. Tot slot hakte de beul het levenloze lichaam in vier stukken, die ieder naar een uithoek van het koninkrijk werden gebracht.

2. Kruisiging
Hierbij werd het slachtoffer eerst onderworpen aan een aantal zweepslagen, waarmee de huid van zijn lichaam werd getrokken, waarna het slachtoffer aan het kruis werd bevestigd door spijkers die door zijn handen en voeten werden geslagen. Vaak kwamen de slachtoffers pas na enkele dagen te overlijden als gevolg van bloedvergiftiging, uitdroging, verstrikking of van de pijn zelf. Deze methode werd onder andere toegepast op Jezus en de rebellen van Spartacus.

3. Koperen Stier
Bij deze Griekse executiemethode werd het slachtoffer opgesloten in het hol van een stierenbeeld, dat gemaakt was van koper of messing. Vervolgens werd er een vuurtje onder het beeld aangestoken, waardoor het geheel langzaamaan begon te gloeien van de hitte. Het beeld was zo ontworpen dat de angstkreten van het slachtoffer, die ondertussen langzaam geroosterd werd, voor het publiek vervormd raakten tot het geluid van een echte dolle stier. Deze methode werd vermoedelijk door de Oude Grieken toegepast.

4. Spietsing
Een nog pijnlijkere en langzamere dood onderging iemand die veroordeeld was tot ‘spietsing’. Hierbij kreeg het slachtoffer een lange spies ingebracht via het rectum of de vagina, welke vervolgens doorgetrokken werd totdat het boveneinde van de staaf het borstbeen doorboorde of er via de mond weer uit het lichaam kwam. Hierna werd het slachtoffer aan een paal bevestigd en op deze manier opgehangen. De bewuste spies was voorzien van een botte punt, zodat deze onderweg geen vitale organen zou doorboren. Slachtoffers konden hierdoor soms nog wel drie dagen in leven blijven terwijl ze vergingen van de pijn.

5. Scaphisme
De wreedste methode van executeren werd toegepast door de oude Perzen; het scaphisme. Hierbij werd de ledematen en hoofd van het slachtoffer ingesmeerd met honing en vastgebonden in een overdekte boot. Het slachtoffer moest zelf ook grote hoeveelheden honing opeten, waardoor hij last kreeg van diarree. Vervolgens werd het slachtoffer in zijn boot een vijver opgeduwd, waar de geur van honing en uitwerpselen al snel veel insecten aantrok. Deze begonnen na verloop van tijd hun eitjes te leggen in het lichaam van het slachtoffer, met als gevolg dat hij letterlijk uitgehold werd. Om de lijdensweg te verlengen werd de veroordeelde tussendoor regelmatig gevoed en opnieuw ingesmeerd met honing. Na verloop van tijd kon het slachtoffer zelfs last krijgen van verstikkingsverschijnselen doordat bijen, vliegen en mieren doordrongen tot zijn luchtwegen en longen.

Nederland Monumentenland en haar onderdelen worden ondersteund door:

© Nederland Monumentenland 2019