Het Witte Huis in Rotterdam

Aan het eind van de 19e eeuw ontwierp de architect Willem Molenbroek het Witte Gebouw van elf verdiepingen (43 meter) hoog, een voor die tijd ongekende hoogte in Europa. Het was een tijdlang het hoogste kantoorgebouw van Europa is geweest.  

De Amerikaanse naam van skyscraper was toen nog niet in gebruik en men sprak van torenhuis.

“Over de brug” komen
Het Witte Huis is in art nouveau-stijl gebouwd en heeft een afmeting van 20 bij 20 meter. Op het platte dak bevindt zich een uitkijkplatform, te bereiken met een lift, iets wat in die tijd zeer modern was. Andere bijzonderheden aan het gebouw zijn de ijzerconstructie van het dak, dat aan de binnenkant met speciaal geprepareerde kurkplaten tegen warmte en koude is geïsoleerd. Voor de fundering van het gebouw waren 1.000 heipalen nodig. Door het heien ontstond er schade aan omringende gebouwen. Ook de Jan Kuitenbrug moest het ontgelden en tijdelijk gesloten worden. Uiteraard moesten de bouwers schadevergoeding betalen. Het heette in die dagen in den volksmond, dat men pas over die brug kon, als de bouwer van het Witte Huis “over de brug” gekomen was…

Alle onheil trotserend
Sceptici beweerden dat de slappe bodem van Rotterdam niet in staat zou zijn het gebouw voldoende te ondersteunen en voorspelden allerlei omheil. De vrees voor omvallen bleek ongegrond: Na het bombardement op 10 mei 1940 door de Duitsers stonden het Witte Huis en de – ooit vanwege instortingsgevaar opnieuw gefundeerde en versterkte – Sint-Laurenskerk overeind, terwijl de omliggende bebouwing volledig was verwoest. Dat het Witte Huis bij de strijd om de Maasbruggen onder vuur heeft gelegen is nog duidelijk aan de vele inslagen van kogels aan de gevel te zien. Ze zijn bij de restauratie flink weggewerkt, maar de grote inslag links, aan de Wijnhavenkant, is gebleven.

Het Witte Huis in Rotterdam behoort tot de Top 100 der Nederlandse UNESCO-monumenten.

De initiatiefnemers zijn:
Deze website komt mede tot stand in samenwerking met:

© Nederland Monumentenland 2014